p_rugart_0110در حال حاضر تولید فرش بیشتر توسط بافندگان تجربی و پا به سن گذاشته انجام می‌گیرد که در حال بازنشستگی هستند و این امر در چند سال آینده خود به یکی از مهمترین چالش‌ها در این هنر صنعت تبدیل می‌شود.
در پی بی‌مهری دو دهه گذشته بر هنر و صنعت فرش دستباف و به ویژه عدم حمایت از بخش تولید و عدم رغبت جوانان برای اشتغال در این بخش، متاسفانه در حال حاضر تولید بیشتر توسط بافندگان تجربی و پا به سن گذاشته انجام می‌گیرد که در حال بازنشستگی هستند و این امر در چند سال آینده خود به یکی از مهمترین چالش‌ها در این هنر صنعت تبدیل می‌شود.

بحث تولید و عرضه و صادرات فرش دستباف نیاز به نوآوری دارد و باید با استفاده از گنجینه‌های گرانبهای استادان موجود به فکر جذب نیروی فعال و جوان نسل جدید بوده و با توأم کردن تجربه و علم بتوانیم، بهره‌وری را بالا برده و اسباب درآمد و رفاه بیشتر را برای دست اندرکاران مجموعه فراهم می‌کند.

لازم است دولت نسبت به مقوله هنرصنعت فرش دستباف که حداقل ۷ میلیون نفر به طرق مختلف از آن ارتزاق می‌کند، بی تفاوت نباشد. این قشر عظیم جامعه بی‌منت نقش به سزایی در حفظ فرهنگ و هنر و تاریخ ایران زمین دارند و دولت موظف است با تخصیص اعتبارات کافی و تسهیل در اجرای قوانین، مسیر را برای آموزش و تثبیت اشتغال و ارتقاء جایگاه اجتماعی این صنعتگران هنرمند مهیا کنند، در غیر این صورت، اگر کم‌کم رویه دولت‌های قبلی را در پیش بگیرد و بی‌مهری‌ها و بی‌توجهی‌ها ادامه یابد، یکی از مهمترین و با ارزش‌ترین هنرها و صنعت‌های کشور که خاص ایران زمین است، نابود می‌شود.

هنرصنعت فرش دستباف صرفاً یک اشتغال و محل درآمد نیست بلکه نقش اساسی در جلوگیری از مهاجرت ساکنان روستاها و شهرهای کوچک به کلان شهرها را بر عهده دارد و در امنیت اجتماعی کشور، در حفظ قداست خانواده، در جاودانگی نام و تاریخ و هنر ایرانی، یک شاخص تمام عیار است.

جایگاه امروز هنرصنعت فرش دستباف نتیجه بی‌توجهی و جهت‌گیری‌های غلط دولت مردان در سنوات گذشته بوده که نیاز به تدبیر و معماری جدید دارد و تشکل‌ها و تعاونی‌ها می‌توانند ابزارهای قابل اعتمادی برای اجرای سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌های حمایتی و توسعه‌ای در این راستا باشند.

* عبداله بهرامی – مدیرعامل اتحادیه سراسری شرکت‌های تعاونی فرش دستباف ایران

پیام بگذارید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.